Make your own free website on Tripod.com
Hans Hollein Luis Barragan

Filippo Tomasso Marinetti

Max Berg

Kenzo Tange

Moisie Ginzburg

Ledouks

Peter Eisenman

HANS HOLLEİN

1934, Viyana...Avusturya

Avusturyalı mimar. mimarlığı dışında tasarladığı, mobilya, piyano ve heykellerle tanınır. "İleri duyumculuk" (Supersensualist) akımının önde gelen temsilcilerindendir.

Eserleri:

Uçak gemisi kenti, Avusturya, 1963
Candle shop, Viyana, 1964-65
Schullin kuyumcu dükkanı. Viyana, 1974
Seyahat bürosu, Avusturya, 1976-79
Abteiberg müzesi, Mönchengladbach, 1972-82
Frankfurt modern sanat müzesi, Almanya, 1983
Retti mum dükkanı, 1985
Has haus alışveriş merkezi, Viyana, 1985-90
Glass Museum, Tehran
Museum in the rock, Salzburg, 1990

FİLİPPO TOMASSO MARİNETTİ

22 Aralık 1876, İskenderiye, Mısır - 1944, Bellagio

Yazar, Şair, Romancı. 20. yy. başlarında ortaya çıkan "Gelecekçilik" akımının kurucusudur.

Eserleri:

La Conquete Des Etoiles (Yıldızların Fethi, Şiir), 1902
Destruction (Tahrip şiir derlemesi), 1904
Manifeste de Futurisme (Gelecekçilik Bildirgesi, La Figaro Gazetesi), 20 Şubat 1909
Le Roi Bombance (Kral Şölende, tiyatro), 1909
Mafarka il Futurista (Roman), 1910
Anti Neutralita (Tarafsızlığa karşı, tiyatro), 1912
Guerra Sola İgene Delmundo (Dünya Sağlığının Tek Koruyucusu Savaş, şiir),1915
Teatro Sintetico Futurista (Gelecekçi Birşimci Tiyatro), 1916
Futurismo Et Fascismo (Gelecekçilik ve Faşizm), 1924.

Kenzo TANGE

1913, İmarabi, Japonya

Projeleri:

Hiroşima Kluslararası Konferans Merkezi, Japonya, 1949
Şimuzi Belediye Sarayı, Japonya, 1954
Kagava Vilayet Konağı, Japonya,1955-58
Kurashiki City Hall, Japonya, 1960
İchinomiya Rowhounses, 1961
Olympic Arena, 1961-64
Yamanaski Radyo Yayın Merkezi, Kofu, 1964-67
St. Mary's Cadhetral, tokyo, 1963
Nichinan Cultural Center, Japonya, 1963
İnvate Jimnastik Merkezi, 1968
Oub Centre, 1980-86
Tokyo Yerel Yönetim Kopleksi, 1986
Tokyo TC. Büyükelçiliği
Otsu Prince Otel
Yokohama Sanat müzesi

LEDOUKS

Fransız mimarı (Dormans, 1736-Paris, 1806). Klasismin önemli kuramcılarından Jacgues François Londel'in (1705-1774) öğrencisi olan Claude Nicholas Ledouks Trouard'ın atölyesinde yetiştikten sonra 1766'da meslek yaşamına başladı; 1774'e kadar özel konutlar yaptı. Paris'teki Hollwill Konağı'nı (1766), Uzes Konağı'nı (1767) ve Montmorenci Konağı'nı (1772) yeni-klasikçi üslupta gerçekleştirdi. 1170'de Louveciennes'te, Louis XV tarafından gözdesi Mmedu Barri'ye armağan edilen küçük bir dinlenme eğlenme evi yaptı. Mmedu Barri'nin koruması altına giren Ledouks tuzlalar müfettişliğine ve kralın baş mimarlığına atandı. Bu tarihte 1771'de başlanmış olan Versailles'ın büyük ahırlarının yapımını tamamladı. Caen'dan pek uzak olmayan Benouville Şatosu (1768-1777) mimarın anıtsal nitelikteki yalın geometrik biçimlere ne derece önem verdiğini gösterir. Mimarın 1774'de aşırı süsten arındırılmış olan, ama klasik güzellik kurallarına ters düşmeyen yalın biçimleri yeğlemesi giderek yerini simgesel ve aynı zamanda toplumsal düşüncelerden esinlenen bir görüşe bırakktı; bu görüş, Aydınlanma çağı felsefesine ve JJ. Rousseau'nun salık verdiği doğaya dönüş istemine ters düşmüyor. Arc-et-Senans'da (Doups), bir kaya tuzu işletmesinin çevresinde eksiksiz bir kent kurma projesi Ledouks'ya biçimsel açıdan son derece gözüpekçe sayılan bir plan tasarlama olanağını verdi; mimar bu bütünde, salt geometrik figürler arasına küp, piramit, silindir ve küre gibi hacimlerin kullanımını katıyordu. Tuzlalar ve buna bağlı yönetim binaları bir çemberin tam ortasında yeralacak ve buraya ulaşım merkezden çevreye doğru açılan yollarla sağlanacaktı. Günlük yaşam için konytlar kamu binaları ve toplumsal kuruluşlar öngörülüyordu; bunlar yarım daire biçiminde merkezden çevreye doğru açılan yollar arasında kalan uzamlara ve geniş bir çevresel bulvarın her iki yanına dağılmış olacaktı. Son derece gözüpekçe tasarlanmış olan bu plan (yalnızca çok sınırlı bir bölümü gerçekleştirilmiştir) geleceğe yönelik şaşırtıcı bir düş gibidir ve aşırılığı nedeniyle birçok açıdan günümüzde bile çarpıcı sayılır.

1785'te maliye genel denetimcisi Callonne, vergi toplayabilmek için Paris'in çevresinde vergi toplama büroları için 57 küçük ev yaptırmaya karar verdi; bu işte Ledouks'yu görevlendirdi. Büyük harcamalara yol açan bu girişim birçok kişinin keyfini kaçırdı. 1789 yılı boyunca binaların çoğu bitmişken "giriş revakları" hiçkimsenin hoşuna gitmediği için Ledouks görevinden alındı. Bu işten alınmadan onbir yıl önce mimar, Besançon Tiyatrosu'nu yapmış (1778-1784) ve böylece bazı yeni düşüncelerini açıklayabilme fırsatını bulmuştu: Parterdeki izleyiciler gösterileri ilk olarak oturarak izleyebileceklerdi (bu tiyatro 1958'de yanmış ama daha sonra onarılmıştır). Fransız devrimi olunca Ledouks tutuklandı. Cezaevinde kaldığı süre içinde Arhitecture consideree soust le rapport de'le art, des moeurs et de la legislation (Yasalar Gelenekler ve Sanatla İlişkisi Açısından Mimarlık, 1804) adlı kitabını yazdı. 125 gravür levhası bulunan bu yapıt 1847'de Le Arhitecture de Claude Nicolas Ledouks (Claude Nicolas Ledouks'nun Mimarlığı) adı altında metinsiz ve levhalardan oluşan iki cilt halinde yayımlandı. Ledouks cezaevinden çıktıktan sonra birkaç proje çizdi ama bina yapmaktan vazgeçti. Günümüzde pek çok mimar tarafından işlevsel mimarlığın öncüsü sayılan, aşırıya kaçan bazı yapıları ve yaşadığı dönemi aşan projeleriyle hayal gücünün zenginliğini gözler önüne seren Ledouks'nun çalışmalarında, görkemliliğe olan düşkünlükle birbirinden ayrılamayan yapıyı dönüşüme uğratma eğilimi giderek karikatürleşmeye yolaçar (söz gelimi bir çarşının damını çiçek bahçesine döndürmesi). Bununla birlikte, Mmteheluson'nun Konağı (1781) gibi bir yapıda bile tuhaflıktan kaçınmayan Ledouks, sanatı ve işlevi üstüne sürekli olarak akıl yürüten bir mimar gibi çalışmıştır.

Palladio'yu incelerken Eskiçağ üstünde yeniden düşünmeye özen gösteren mimar aynı zamanda yapıtlarında Barok öğelere yer vermekten kaçınmamıştır. Akılcıdır ama Romantizmi'de sezinlemiştir. Bir araştırmacı gibi çalışan mimarın getirdiği yenilikler, yaşadığı dönemdedeki mimarlığın ve şehirciliğin eleştirisi sayılır; esinlenmiş oldukları ama aşarak geride bıraktıklarıysa, geçmişin üsluplarına son derece bağlı yapılardır.


Luis BARRAGAN

1902, Guadalajara-Meksika

Mühendis olarak yetişmiş, mimarlığı kendisi öğrenmiş ve bahçe, meydan, çeşme ve doğa üstü özelliklere sahip çevreler tasarladı

Projeleri:

Robles Leon Rental House, Guadalajara, 1928   G. Cristo House, Guadalajara, 1929
I. Pizarro Hose, Mexico City, 1937   Ressamlar için stüdyo binası, Meksico City, 1940
Luis Barragan House, Mexico City, 1947b   Eduardo Priete Lopez House, Mexico City, 1950
Şehir Gök Kulesi, Mexico City, 1957   Lomos Vardes için Anıt Fıskiyesi, Mexico City 1959
Plaza Del Campanario, Mexico City, 1959   Guadalajara Clup ve Yarış sahası, 1971
Piegon Kulesi, Guadalajara, 1973   Gilardi House, Mexico City, 1976

Restorasyonlar:

Robles Leon House, Guadalajara, 1927   Barragan Family House, Guadalajara, 1931

Peyzaj:

Hotel Pierre Marguez Bahçeleri, Acapulco, 1955

Makaleler:

Parklar (Çevre için bahçeler), Jardines Del Perregul Amerikan Mimarlık enstitüsü, Washington DC, 1952

Bahçe güzelliğine alışmanın hoşa giden yapısı ve onun başarısı, düzenli kullanılışı, tasarım ekolojisi Philedelpia, 1968

Barragan'a ait Kitaplar:

Mexico'nun yeni mimarisi, New York 1937 Rejidencias de arquitectos Mexicasos (Enrigue Yanez) Mexico City, 1951
Mexico'nun Modern Mimarisi I.I.E Myers, New York, 1952 1945'ten beri Latin Amerika Mimarisi, Henry Russel Hitchcock, New York, 1955

MAX BERG

187, Stettin - 1947, Baden.

Alman mimar. Dışa vurumculuk akımının mimarlarındandır. Berlin'deki Charlttenburg Teknik Üniversitesi'nde Karl Schöfer'in öğrencisi olarak mimarlık eğitimi almıştır. En önemli çalışması 1813 Bağımsızlık Savaşı'nın 100. yılında Breslav yakınlarında düzenlenen büyük sergi alanında Richard Konwiartz'la birlikte 1912-13 yılları arasında gerçekleştirdiği Yüzyıl Salonu'dur. Yapı dört yapraklı yonca olarak tanımlanabilen bir plana sahiptir. betonarmenin henüz gelişmekte olduğu bir dönemde gerçekleştirilen bu cesur yapı, zamanının ana taşıyıcısız bir açıklık geçen en büyük yapısı olmuştur. 1925'ten sonra Berlin'e yerleşen Berg'in meslek yaşamının bu bölümüne ilişkin bilgi çok azdır.

Projeleri:

Hidroelektrik Santralleri, 1921-1924
Hastaneler/Okullar/Toplu konut projeleri

MOISIE GINZBURG

1882 -1946. Rus mimar. "Yapımcılık" akımında kuramcı ve uygulamacı olarak etkin rol oynamıştır. Rusça adı Ginzburg Moisie Yakoleviç'tir. 1914'de Milano Güzel Sanatlar Akademisi'nden mezun olduktan sonra ülkesine dönerek 1917'ye kadar Rijsky Politeknik'te mühendislik okumuştur. Bunu izleyen üç yıl süresince Kırım'da çalışmış; 1912'de Moskova'ya giderek öğretmenlik yapmaya başlamıştır. 1923'te Vkhumetas'ta Mimarlık Tarihi Kuramı Profesörü olan Ginzburg, aynı zamanda Moskova İleri Teknoloji Enstitüsü'nde ve Rusça Sanatsal Çalışmalar Akademisi'nde de dersler vermiştir.

Projeleri:

Palace of Labour, Moskova, 1923
Tekstil binası, Moskova, 1925
Orgonomental Headquartes, Moskova, 1926
Russo-German Trading Company, Russgertorg, Moskova, 1926
State Insurance Breau, Gostraklı, Moskova, 1927
Hükümet Binası, Alma-Ata, 1932.

PETER EİSENMAN

1932, Newark ABD.

Projeleri:

Ev I, 1967-68
Ev II, Folk evi, Hardwick ver., 1969-70
Ev III, Miller evi, Lakeville, Conn., 1969-70
Ev IV, Cornwall, Conn., 1972-76
Ev V, Bloomfield Hills, Mch., 1975
El Evn Odd evi, 1978
Berlin'in yenideb inşaasını hedefleyen uluslararası "İnternationale Bauausstellung" kapsamındaki Kochstrasse sosyal konutları, 1982-87
Ohio Üniversitesi'nde Wexner Görsel sanatlar merkezi, Ohio, 1985
Colombus (Ohio) Kongre merkezi, Colombus, 1989
Aronoff Center, tasarım ve sanat merkezi, Cincinati

Önceki ] Bölüm Başı ] Sonraki ]