Make your own free website on Tripod.com

LOUİS XIII DÖNEMİ SANATI


Louis XIII döneminde Rönesans Üslubunun uzun süre varlığını koruduğu görülür.

Heykel sanatı Fountainebleau okulunun özentici etkisinde kalmış, resim sanatına da İtalyan barok etkisi girmiştir. Mimarlıkta, 1600-1630 yılları arasında, Henry IV'ün krallık dönemine ait kent yapıları dışında, Normandiya'daki Balleray, Saint-Germain-en-Laye'deki Chateau-Neuf gibi "renkli" (tuğla ve taş) şatolarda ağır başlı bir üslup egemendir. Jacques Lemercier'nin (1585-1626) Luxembourg Sarayı (1615-1620), Cizvit papazlarıDerand ve Martellange'ın Saint Paul-Saint-Louis Kilisesi (1627-1641) Eskiçağ'a özgü düzenlerin kullanıldığı bir üslubu ortaya koyar.

1630'dan sonra François Mansart'ın (1598-1666) etkinliklerinin ön plana çıktığı görüldü: Bunlar arasında Blois Şatosu'nun kanadı, Maisons Şatosu, Val-de-Grace (Lemercier ile birlikte) sayılabilir. Öte yandan Lemercier Sorbonne'un kilisesini, Louis'le Vau (1612-1670) Vaux-le-Vicomte Şatosu'nu ve Quatre-Nations Koleji'ni (İnstitut de France) yaptı. Kentlerde giderek anıtsal heykelcilik yaygınlaşmaya başladı. Louis XIII döneminin heykelcileri Sarazin'in (ya da Sarrazin) [1585-1660] ve topluluğunun çevresinde bir araya gelimişlerdi. Çalışmalarına örnek larak Maison Şatosu verilebilir. Sarazin'in rakibi olan François Anguier (1604-1669) Henri II de Montmorency'nin mezarını yaptı.

Önceki ] Bölüm Başı ] Sonraki ]